home | search | help  

>> Οργανωμένες Εκδρομές - Πακέτα<<

Ρωσία

 

   Εισαγωγή
   Γεγονότα
   Πότε να πάτε
   Κόστος ζωής
   Αξιοθέατα
   Έξω από τα συνηθισμένα
   Δραστηριότητες
   Ιστορία
   Περιβάλλον
   Πως θα φτάσετε εκεί
   Περιπλανώμενοι
   Διαβάστε Περισσότερα


Εκδρομές - Πακέτα


 Αγία Πετρούπολη
 Μόσχα

 
Ρωσία

Πατήστε εδώ για να δείτε τις αναχωρήσεις για τον προορισμό (Ρωσία)

Πόλεις

Ιστορία

Η ίδρυση του Νόβγκοροντ το 862 από τον Βίκινγκ Ρούρικο της Γιουτλάνδης λαμβάνεται παραδοσιακά ως γέννηση αυτού που με την πάροδο του χρόνου έγινε το ρωσικό κράτος. Διάδοχος του Ρούρικ, ο Όλεγκ, έκανε το Κίεβο την κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη στον 10ο και 11ο αιώνες μέχρι τη μετατόπιση του εμπορίου. Οι έμποροι του Νόβγκοροντ δήλωσαν τελικά την ανεξαρτησία από το Κίεβο και προσχώρησαν στην αναδυόμενη χανσεατική ένωση, μια ομοσπονδία των πόλεων-κρατών που έλεγξε το εμπόριο Βαλτικής και Βόρειας Θάλασσας.

Οι αιώνες της ευημερίας τελείωσαν τον 13ο αιώνα από επιδρομές των τατάρο-μογγόλων, που κράτησαν την αστάθεια στην περιοχή μέχρι το 1480. Ο 16ος αιώνας έγινε μάρτυρας της βασιλείας του επεκτατικού Ivan του Τρομερού, του οποίου οι εισβολές στην περιοχή του ποταμού Βόλγα αντιμετώπισαν προκλητικά την Πολωνία και τη Σουηδία το οποίο το πλήρωσε η Ρωσία αργότερα. Όταν η 700ετή δυναστεία των Ρούρικ τελείωσε με τον άτεκνο Φιόντορ, οι εκδικητικοί σουηδικοί και πολωνικοί εισβολείς, κάθε ένας με την σειρά του, απαίτησαν το ρωσικό θρόνο σε αιματηρές συγκρούσεις. Το ζήτημα λύθηκε τελικά το 1613, με το 16χρονο Μιχάλη Ρομάνοβ που εδρέωσε μια δυναστεία που ήταν να κυβερνήσει έως το 1917. Ο Πέτρος ο Μέγας, ο ισχυρότερος κυβερνήτης της δυναστείας, γιορτάζοντας την συντρίβη των Σουηδών έκτισε νέα πρωτεύουσα, την Αγία Πετρούπολη.

Ο 19ος αιώνας άρχισε με έναν πόλεμο του Ναπολέον και τελείωσε με τη χώρα στη δυσοίωνη αναταραχή. Οι δούλοι που υπέφεραν επί αιώνες ελευθερώθηκαν το 1861 και υπήρξε αυξανόμενη αντίθεση και ένταση στον κατασταλτική και αυταρχική πολιτική του Τσάρου. Οι αγρότες έπρεπε να πληρώσουν για τα εδάφη που θεώρησαν ως δικά τους. Οι φιλελεύθεροι υποστήριζαν την συνταγματική μεταρρύθμιση σύμφωνα με τις δυτικές ευρωπαϊκές χώρες. Και τρομοκράτες δολοφόνησαν τον Αλέξανδρο ΙΙ το 1881. Πολλοί ριζοσπάστες τράπηκαν σε φυγή, συμπεριλαμβανομένου του διασημότερου εξόριστου Βλαντιμίρ Ουλιάνοβ, καλύτερα γνωστό από το μελλοντικό του παρατσούκλι, Λένιν.

Η ατιμωτική ήττα στον πόλεμο με την Ιαπωνία(1904-05), κάτω από τον νεο και αδύνατο Νικόλαο Β’ οδήγησε στην περαιτέρω ανησυχία. Η σφαγή των πολιτών την «Αιματηρή Κυριακή» οδήγησε στις μαζικές απεργίες και τη δολοφονία των βιομηχάνων. Οι Σοσιαλο-Δημοκράτες, πρώην σύμβουλοι εργαζομένων (Σοβιετικοί) και μια γενική απεργία τον Οκτώβριο του 1905 γονάτησαν τη χώρα. Ο τσάρος τελικά αναγκάστηκε και επέτρεψε τον σχηματισμό του πρώτου Κοινοβουλίου της χώρας (Ντούμα), για να την καταργήσει όταν δεν συμπάθησε τις αριστερές απαιτήσεις της. Η καταστρεπτική απόδοση της Ρωσίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο αύξησε την περαιτέρω ανησυχία. Οι στρατιώτες και η αστυνομία και ανασυντεθειμένη Ντούμα πρότειναν νέα κυβέρνηση, επανδρωμένη από την εμπορική ελίτ. Οι Σοβιετικοί των εργαζομένων και των στρατιωτών διαμορφώθηκαν επίσης, δημιουργώντας κατά συνέπεια δύο εναλλακτικές βάσεις δύναμης. Και οι δύο ενοποιήθηκαν στις απαιτήσεις τους για την παραίτηση του Τσάρου, κάτι που ο Νικόλαος αναγκάστηκε να αντημετωπίσει την 1η Μαρτίου 1917.

Στις 25 Οκτωβρίου μια ομάδα από τα θραύσματα των Σοσιαλό-Δημοκράτω (γνωστών ως Μπολσεβίκοι που οδηγούνται από το εξορισμένο Λένιν), πήρε τον έλεγχο και εξουσιοδότησε τους Σοβιετικούς ως κυβερνώντα συμβούλια. Υπό την διεύθυνση του Λένιν και υποστήριξη των Τρότσκι και τον γεωργιανό Στάλιν, η σοβιετική κυβέρνηση ανακατένεμε τα εδάφη στους αγρότες, υπέγραψε μια ανακωχή με τη Γερμανία και δημιούργησαν τον κόκκινο στρατό του Τρότσκι. Τον Μάρτιο του 1918 το μπολσεβικικό συμβαλλόμενο μέρος μετονομάστηκε σε Κομμουνιστικό Κόμμα και πρωτεύουσα της χώρας μετακινήθηκε από το Πέτρογκραντ (νέο γερμανοειδές όνομα της Αγίας Πετρούπολης) στη Μόσχα. Οι φυλακές και τα φρούρια για εκείνους που ήταν εχθρικοί στο κομμουνιστικό καθεστώς είχαν αναπτυχθεί στο νότο και την ανατολή της χώρας. Το συλλογικό όνομά τους, «οι λευκοί», ήταν η μόνη πηγή συνοχής τους. Ακολούθησαν τρία έτη εμφύλιου πολέμου, με τη φυγή εκατομμυρίων πολιτών.

Οι οικονομικές συνέπειες του εμφύλιου πολέμου ήταν καταστρεπτικές, καταλίγοντας στην μεγάλη πείνα του 1920-21. Η ένωση των σοβιετικών σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) καθιερώθηκε το 1922 και μετά από το θάνατο του Λένιν τον Ιανουάριο του 1924, ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ στην κακή μεταχείριση των συνανθρώπων επιτεύχθηκε από το διάδοχό του, τον Στάλιν. Εισήγαγε το αγροτική ομαδοποίηση καταστρέφοντας την αγροτιά και ως κοινωνικό υποσύνολο και ως τρόπο ζωής. Τα εκατομμύρια εκτελέσθηκαν ή εξορίστηκαν στα σιβηρικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Το σύμφωνο μη-επίθεσης της Ρωσίας με τη Γερμανία έθεσε τη σκηνή για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τον Χίτλερ και το Στάλιν που αντάλλαζαν τα κράτη μεταξύ τους λες και ήταν καυτές πατάτες. Τα πράγματα άλλαξαν ριζικά όταν η επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα του Χίτλερ μετατράπηκε σε μια αιματηρή περίοδο εχθροπραξίας που θα σκότωνε τελικά έναν έκτο του πληθυσμού της χώρας (20.000.000 Σοβιετικοί στρατιώτες και άμαχοι νεκροί). Οι μάχες για το Λένινγκραντ (πρώην Πέτρογκραντ) και Στάλινγκραντ (σήμερα πάλι γνωστό ως Βόλγκογκραντ) ήταν ιδιαίτερα παρατεταμένες και χωρίς οίκτο. Ένα εκατομμύριο σοβιετικοί στρατιώτες πέθαναν υπερασπίζοντας το Στάλινγκραντ, πόλη που ονομαστήκε έτσι προς τιμή του ηγέτη τους.

Στο τέλος του πολέμου, η σοβιετική "απελευθέρωση" της Ανατολικής Ευρώπης αναγνωρίστηκε σύντομα ως ακυρολογία. Ο εκτεταμένος έλεγχος της Ρωσίας ενός μεγάλου μέρους της Ανατολικής Ευρώπης ήταν το κλειδί στην εμφάνισή του ως μια από τις παγκόσμιες υπερδυνάμεις. Ο Στάλιν επανεγκαθίδρυσε το παλαιό σχέδιο των απρόβλεπτων εκκαθαρίσεων και ενώ ο ψυχρός πόλεμος αναπτύσσόταν, καθιέρωσε τη δυτική ιδεολογία του «εχθρού της χώρας». Μετά από το θάνατο του Στάλιν το 1953, ο Νικίτας Χρουστσέβ προέκυψε ως ηγέτης και προσπάθησε προσεκτικά να αποσταλινοποιήσει το Κόμμα και θρασήτατα όπλησε την Κούβα. Οι προσπάθειές του ανατράπηκαν από τον συντηρητικό Μπρέζνεβ και την πολιτική του JFK (Κένεντι). Παρά την αυξανόμενη καταστολή, οι φωνές των διαφωνούντων έφτασαν μέχρι την κορυφή. Αλλά η αλλαγή ήταν στον τρόπο σκέψης και η φτωχή εικόνα του ρωσικού κομμουνισμού σύντομα λεπτομερώς εξετάστηκε από το σοβιετικό πολιτικό Μιχαήλ Γκορμπατσόβ.

Ο Γκορμπατσόβ εισήγαγε τις πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις (περεστρόϊκα) και απαίτησε τη μεγαλύτερη ειλικρίνεια και ευθύτητα (γλάσνοστ). Το 1988 πραγματοποίησε τις εκλογές για να μεταφέρει τη δύναμη από το Κομμα στο νέο Κοινοβούλιο. Η μειωμένη καταστολή οδήγησε στην ενδεχόμενη ανεξαρτησία των 15 σοβιετικών δημοκρατιών, με τις βαλτικές δημοκρατίες να ανοίγουν το δρόμο. Αυτή η μειωμένη σφαίρα της επιρροής και της αυστηρής οικονομικής κρίσης προκάλεσε την εσωτερική σύγκρουση. Ένα χουντικό αντιδραστικό χτύπημα τον Αύγουστο του 1991 άνοιξε το δρόμο για τον ακόμα ριζικότερο διάδοχό του, τον Μπορής Γιέλτσιν.
Στα μέσα της δεκαετίας 1990-2000 ένας επίμονος και βρώμικος εμφύλιος πόλεμος συνεχιζόταν στην Τσετσενία ενώ τα εσωτερικά προβλήματα της Ρωσίας γίνονται όλο και πιο έντονα. Η αδράνεια των διεφθαρμένων ανώτερων υπαλλήλων, οι χρηματοδότες και οι θρασήτατοι γκάγκστερ είναι κυρίαρχοι της κατάστασης, και τα ποσοστά χρήσης ναρκωτικών ουσιών, το οργανωμένο έγκλημα και η δολοφονίες είναι στα ύψη. Παρά τη μη δημοτικότητα της αλλαγής, στις εκλογές στα μέσα του 1996 οι Ρώσοι, με ελάχιστη διαφορά, ψηφίζουν και πάλι τον αναποφάσιστο, δικτατορικό πρόεδρο Γιέλτσιν.

Μέχρι το 1999 τα πράγματα φαίνονταν ακόμα πιο ασταθή – ο Γιέλτσιν απόλυε τις κυβερνήσεις του τακτικά, αλλά η κατάσταση της οικονομίας γινόταν σταθερά όλο και πιό θλιβερή. Τον Αύγουστο του 1998 το ρούβλι επιπλέστηκε και αμέσως έπεσε σε ελεύθερη πτώση. Τον Μάρτιο του 2000, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έγινε Πρόεδρος της Ρωσίας, μετά από έξι μήνες σε μια θέση εκτελούντος τα καθήκοντα του Προέδρου μετά την παραίτηση του Γιέλτσιν. Το αυταρχικό ύφος του έκανε τον πρώην κατάσκοπο της KGB δημοφιλή. Από τότε, η τσετσένοι τρομοκράτες έχουν πάρει την κεντρική θέση στη δημόσια ζωή των Ρώσων, ιδιαίτερα μετά από το δράμα των ομήρων του θεάτρου της Μόσχας τον Οκτώβριο 2002, όπου κατά τη διάρκεια της επιχείρησης απελευθέρωσης 117 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τα αέρια που χρησιμοποίησε το ρώσικο σπετσναζ.






   


Σημείωση: Προσπαθούμε να κρατήσουμε την ιστοσελίδα μας ενημερωμένη. Οι πληροφορίες προσφέρονται όπως είναι ("as is") και η εταιρεία δεν αναλαμβάνει ευθύνες για κάθε απώλεια πραγμάτων, βλάβες, παρεξηγήσεις και ταλαιπωρία μεμονωμένων ταξιδιωτών που μπορεί να προκύψει λόγο των πληροφοριών αυτών. Αν ταξιδεύετε μόνοι σας, θα πρέπει να επιβεβαιώνετε τις σημαντικές πληροφορίες όπως έκδοση βίζας, ασφάλεια και υγεία, τελωνεία και μεταφορές.

DAYRISE Holidays αναλαμβάνει ευθύνες εκτέλεσης εκδρομών όπως ακριβώς αναφέρονται στα προγράμματά μας. Καθώς επίσης να σας ενημερώσει για όλα τα απαραίτητα έγγραφα, αλλά και να αναλάβει την έκδοσή των.

 




 view slideshow  

   

 

 

home | search | help